zeegedichten - poem

                                   de ene dichter observeert
                    en legt de wereld om hen neer
                    in prachtige zingende zinnen,
                    woorden die dansen in de golven
                    van het gedicht.
                    de andere dichter zwemt
                    in zijn hoofd vol gedachten
                    gestoeld op de ontstane wereld
                    in hem, gefilterd door ’n zeef
                    van tijd waarbinnen zij is ontstaan.
                    beiden trachten de wereld
                    buiten en in hem te bevatten
                    met zwijgende woorden
                    op dansende zinnen.

I                   Zeemensch - hallucinerend . . .

II                  Zeemensch - stel je fluistert

III                 Annet de Graaf - coyote

IV                 Rainer Maria Rilke - dit is verlangen

V                  Zeemensch - langzaam loopt ze naar de zee

VI                 Sonnet van Henriëtte Roland Holst - van der Schalk 

VII                A.Roland Holst - dit eiland

VIII               Jotie 't Hooft

IX                 Zeemensch - het strand

X                  Annet de Graaf - Sirene

XI                 zeemensch - in mijn mooiste droom

XII

XIII               Zeemensch

XIV              Leven . . . . . - zee . . . . .

XV                zeemensch - stel je zucht

XVI               zeemensch - droomt ze? 

XVII              Zeemensch

XVIII             zwarte roos

XIX               . . . stilte zwijgt - berry xx

XX                Zeemensch - stilte

XXI               wat is mooier . . . . .

Tricky - Poems